Sprzęt wojskowy i zaopatrzenie miał dostarczyć ZSRR.

Początek istnienia jednostki Francuzi utworzyli Grupę Myśliwską nr 3 (Groupe de Chasse 3), która otrzymała nazwę „Normandie” (pol. Normandia). W miarę rozwoju liczebnego, składała się pod koniec wojny z trzech eskadr: „Rouen”, „Le Havre” i „Cherbourg”. Godłem Grupy był herb Normandii, tj. dwa złote lamparty. Lotnicy rekrutowali się ochotniczo z dywizjonów walczących w składzie brytyjskiego RAF, głównie z Bliskiego Wschodu i Wielkiej Brytanii. 12 listopada 1942 grupa 14 pilotów i 48 mechaników została przetransportowana samolotami z Rayaku w Libanie do Bagdadu, a stamtąd koleją do Teheranu. Ze stolicy Iranu trzy sowieckie samoloty transportowe zabrały ich do Baku, a następnie do Moskwy. Ostatecznie 2 grudnia trafili do bazy szkoleniowej Iwanowo. Szkolenie lotnicze odbywało się na samolotach UT-2 i starszych U-2 (tzw. kukuruźnikach), a następnie na dwumiejscowych Jak-7, aby ostatecznie przejść na otrzymane w styczniu samoloty myśliwskie Jak-1. 11 marca 1943 pułk „Normandie” zakończył oficjalnie szkolenie.