Sferę ziemską tworzą liczne postaci. Zbawieni witani przez liczne rzesze aniołów oraz Św. Piotr wchodzą zwartym tłumem do raju, którego wejście symbolizuje brama. Potępieni zajmują większość kompozycji. Wśród wyłaniającego się z doliny tłumu można dostrzec przedstawicieli różnych stanów oraz liczne diabły, bezlitośnie karcące grzeszników, czego apogeum są sceny umieszczone w prawym dolnym rogu. W kilku punktach kompozycji rozgrywa się dramatyczna batalia o dusze. Uwagę zwraca także pięć postaci tworzących ciąg kompozycji, dwie pierwsze wymownymi gestami proszą o zbawienie, zaś w pozostałych sprawa wydaje się już przesądzona.
Analiza W kontekście dzieł Lochnera obraz wydaje się być zaskakujący. To co łączy Sąd Ostateczny z innymi zachowanymi dziełami kolońskiego artysty to intensywna kolorystyka (m.in. rubinowe szaty Jezusa, pstrokaty, szmaragdowy płaszcz Św. Jana, ametystowe odzienia Marii i aniołów i złote tło) i sposób potraktowania niektórych postaci (głównie anioły i część zbawionych). Reszta zaś czyni obraz zgoła odmienny, a zwłaszcza strefa zła. W postaciach i bestiach uderza fantazyjna brzydota, w niektórych przypadkach granicząca z groteską.