Od 11 maja 1973 do 19 grudnia 1977 sprawował urząd ministra spraw gospodarczych w rządzie Joopa den Uyla. W wyborach między 1977 a 1989 wybierany na posła do Tweede Kamer. W 1978 został przewodniczącym frakcji poselskiej swojego ugrupowania, zastąpił Willema Aantjesa, który zrezygnował po zarzuceniu mu służby w SS. W 1982, wkrótce po wygranych przez CDA wyborach, lider tej partii i urzędujący premier Dries van Agt, złożył rezygnację. Ruud Lubbers został wówczas nowym liderem Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego, którym kierował do 1994. 4 listopada 1982 objął urząd premiera. Utrzymywał to stanowisko po kolejnych wyborach w 1986 i 1989, zajmując je do 22 sierpnia 1994, kiedy to nie ubiegał się o reelekcję w wyborach.

Do 2001 był wykładowcą na Uniwersytecie w Tilburgu, a także profesorem wizytującym w John F. Kennedy School of Government w ramach Uniwersytetu Harvarda. Od listopada 1999 do stycznia 2001 był prezesem World Wide Fund for Nature. Zaangażował się również w działalność m.in. Klubu Rzymskiego. Był też kandydatem na sekretarza generalnego NATO, jego kandydaturę zablokowały Stany Zjednoczone.