W jego gabinecie znalazło się 7 członków BSP, 3 przedstawicieli SDS i 2 ministrów z BZNS, a także sześciu ministrów bezpartyjnych. Rząd rozpoczął proces przekształcania gospodarki centralnie sterowanej w wolnorynkową. M.in. minister finansów Iwan Kostow ogłosił uwolnienie cen, a także zainicjowano prywatyzację. Gabinet zakończył urzędowanie w listopadzie 1991 po wyborach parlamentarnych wygranych przez SDS.
Dimityr Popow w 1992 kandydował w pierwszych bezpośrednich wyborach prezydenckich, otrzymując w pierwszej turze około 0,6% głosów. Od tegoż roku prowadził prywatną praktykę prawniczą w Sofii, był członkiem kilku organizacji pozarządowych. W 2001 został doradcą ministra sprawiedliwości przy opracowywaniu reformy sądownictwa.
Był mężem Marii Popowej. Mieli dwoje dzieci.
Zobacz też Rząd Dimityra Popowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bułgarscy sędziowie Kategoria:Premierzy Bułgarii Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2015