W 1974 powrócił do Grecji, w tym samym roku był wśród założycieli Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego. W 1977 objął profesurę na Uniwersytecie Panteion w Atenach. W październiku 1981 został ministrem rolnictwa, w lipcu 1985 przeszedł na stanowisko ministra gospodarki narodowej, które zajmował do października 1987. W 1985 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Parlamentu Hellenów w okręgu wyborczym Pireus A. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w czerwcu 1989, listopada 1989, 1990, 1993, 1996, 2000, 2004 i 2007, pełniąc obowiązki deputowanego do 2009. Od czerwca do listopada 1989 ponownie wchodził w skład rządu jako minister edukacji. W październiku 1993 został ministrem przemysłu, energii, technologii i handlu. We wrześniu 1995 zrezygnował z tej funkcji oraz z miejsca w biurze politycznym swojej partii, co nastąpiło po tym, jak został skrytykowany przez premiera za nieudaną prywatyzację greckiego przedsiębiorstwa stoczniowego.