Na Wyspach Owczych odbywają się jeszcze jedne wybory, archipelag ma bowiem dwóch przedstawicieli w duńskim Folketingu. Podobnie jak w przypadku tych pierwszych są one tajne, równe, powszechne i bezpośrednie, nie ma jednak podziału na okręgi wyborcze, do parlamentu duńskiego dostają się politycy dwóch partii, które uzyskały największe poparcie. Wybory te są częstokroć przesunięte w czasie względem tych odbywających się w Królestwie.
Kompetencje parlamentu Kompetencje farerskiego parlamentu są zawarte w Zasadzie Samostanowienia z 1948 roku. Zostały one podzielone na dwie części. Zapisano tam, że ma on pełną kontrolę nad sprawami polityki wewnętrznej archipelagu bez ingerencji władz duńskich, jednak sprecyzowanie tego dość ogólnego pojęcia nadeszło w 1994, 26 lipca.
Kompetencja ustawodawcza Wedle pierwszej sekcji Zasady Samostanowienia popartej aktem z 1994 władza ustawodawcza została podzielona między 32 posłów, premiera Wysp Owczych oraz rząd. Inicjatywa ustawodawcza może mieć pięć różnych form. Można złożyć projekt ustawy, pod uwagę brane są także zalecenia Løgting do ustaw wprowadzonych przez duński parlament, dotyczących spraw archipelagu. Rozpatrywane są także wnioski uchwał parlamentarnych, a także relacje pisemne, ustne lub nieprzygotowane pytania.