Władysław Biały kandydatem do korony polskiej. Walki na Kujawach Śmierć Kazimierza Wielkiego niespodziewanie otworzyła przed Władysławem możliwość powrotu na tron książęcy i ubiegania się o koronę, o czym powiadomiła go najprawdopodobniej delegacja możnych rodów kujawskich i wielkopolskich, niechętnych panowaniu Ludwika Andegaweńskiego, opierającego się w swej polityce wewnętrznej na rodach małopolskich. W tym celu Władysław rozpoczął starania w kurii awiniońskiej o zniesienie ślubów zakonnych, co nie przyniosło rezultatu m.in. z powodu interwencji dyplomatycznych Ludwika. Bezowocny okazał się również wyjazd na dwór królewski do Budy, skąd wrócił w 1371 r. do Dijon.
8 września 1373 r. przybył w przebraniu do Gniezna. W błyskawicznej akcji między 9 a 10 września odzyskał tereny księstwa gniewkowskiego wraz z lennem inowrocławskim. Wobec przewagi militarnej stronnictwa andegaweńskiego pod wodzą starosty generalnego Wielkopolski Sędziwoja z Szubina i odmowy wszczęcia pertraktacji przez króla Ludwika Andegaweńskiego w połowie 1374 r. schronił się w znajdującym się poza Królestwem Polskim, należącym do Ulryka von Osten, Drezdenku.