Odznaczył się wyprowadzając spod Krasnego resztki 3 korpusu marszałka Michała Neya, otrzymał za to krzyż złoty Virtuti Militari, wcześniej 14 czerwca 1809 otrzymał Legię Honorową nr 24240, a 22 sierpni 1812 krzyż oficerski Legii Honorowej nr 24240 za SmoleńskRobert Bielecki, "Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego" tom 3 wyd. 1998. W 1812 przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa PolskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 18, s. 174. Przez własną nieostrożność dostał się 30 listopada 1812 do niewoli rosyjskiej pod Mołodecznem, w której przebywał do kwietnia 1814 roku.
Od 1815 w armii Królestwa Polskiego, początkowo szef sztabu Dywizji Jazdy, potem dowódca Brygady Strzelców Konnych.
Awansowany 29 listopada 1815 do stopnia generała brygady. 24 maja 1830 otrzymał Znak Honorowy za 30 lat nieskazitelnej służby oficerskiej. W walkach powstania listopadowego udziału nie brał. Usunięty z armii czynnej przez gen. Józefa Chłopickiego. Miał organizować siły zbrojne woj. mazowieckiego i kaliskiego, ale z powodu choroby wycofał się całkowicie ze służby.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1829Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny r. IX, nr 8, Warszawa, 1930, s.