Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w drugim stopniu rytu („czeladnik”)Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62., w 1820 rokuStanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738–1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 321..
W czasie powstania listopadowego dowódca 1 dywizji jazdy w 1 korpusie generała Jana Nepomucena Umińskiego. Na tle nieporozumień z generałem J. Skrzyneckim, po Bitwie pod Ostrołęką, Tomicki 7 czerwca 1831 r. podał się do dymisji i przebywał w Warszawie, uczestnicząc czynnie w pracach powstańczej Rady Wojennej. Po upadku powstania przebywał w swoim majątku aż do 21 października 1831 r., kiedy został aresztowany i zesłany do Wołogdy nad Dwiną jako jeniec cara Mikołaja I. Po uwolnieniu powrócił w 1833 r. i gospodarował w swoich mazowieckich dobrach. Zmarł i został pochowany w rodzinnej kaplicy na cmentarzu św. Wawrzyńca w Sochaczewie.