Władysław Tarnawski (ur. 3 listopada 1885 w Przemyślu, zm. 4 kwietnia 1951 w Warszawie) – polski profesor, filolog anglista. 240px|thumb|Symboliczny grób Władysława Tarnawskiego na Wojskowych Powązkach
Życiorys Urodził się 3 listopada 1885 w Przemyślu, w rodzinie Leonarda i Wincenty z Waygartów. Był bratankiem doktora Apolinarego Tarnawskiego. W 1903 ukończył z odznaczeniem C.K. Gimnazjum w Przemyślu, po czym podjął studia na Uniwersytecie Lwowskim w zakresie filologii polskiej. Od 1908 studiował filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1913 otrzymał doktorat na podstawie rozprawy O polskich przekładach dramatów Szekspira. W latach 1914–1924 był profesorem gimnazjalnym w Przemyślu - uczył języka polskiego oraz historii. Działał w Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym. Podczas I wojny światowej służył w szeregach armii austriackiej. Redagował „Ziemię Przemyską”. Kontynuował przerwaną przez wojnę pracę naukową, a po pobycie w Anglii w 1922 uzyskał habilitację na UJK na podstawie pracy Życie, dzieło i znaczenie w literaturze angielskiej Krzysztofa Marlowe. W styczniu 1924 został mianowany profesorem nadzwyczajnym. W latach 1924–1934 i 1937–1939 był profesorem filologii angielskiej na UJK.