Resztki rozbitych i rozproszonych pododdziałów skierowały się w stronę Bzury. Chaos i bałagan rozkazodawczy wprowadzony przez gen. bryg. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza doprowadził do rozbicia i rozproszenia 208 pp i całej 27 DP. Rozproszone grupy żołnierzy pułku próbowały przedrzeć się do Puszczy Kampinoskiej, od 18 do 20 września większość została wyłapywana do niewoli przez oddziały niemieckie lub poległa w walce podczas przebijania się do Warszawy. Organizacja i obsada personalna pułku Obsada dowódcza pułku we wrześniu 1939 roku
Dowództwo pułku: dowódca pułku – ppłk piech. Jan Szewczyk (do 8 IX 1939 ), (od 11 do 18 IX 1939), płk Kazimierz Tadeusz Majewski (od 8 do 11 IX 1939) I adiutant – kpt. Jan Kozłowski II adiutant – ppor. Teodor Bross kwatermistrz – kpt. Władysław Lindner oficer łączności – por. Łucjan Markiewicz oficer żywnościowy – ppor. Bronisław Nowicki oficer płatnik – por. Domke zastępca oficera płatnika – sierż. Piszcz oficer informacyjny – por. Aleks Czenszak starszy lekarz pułku – ppor. Różycki dowódca kompanii przeciwpancernej – por. Mieczysław Łukasik dowódca plutonu – ppor. Komorowski dowódca kompanii zwiadowczej – por. Józef Kaszewski dowódca plutonu kolarzy – ppor. Władysław Kiersztyn zastępca dowódcy plutonu – kpr. Stanisław Pacyna dowódca plutonu artylerii piechoty – ppor.