W 1899 przeprowadził się do Warszawy. Tam ukończył kursy aptekarskie na Oddziale Farmaceutycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, tym samym 18 marca 1898 został pomocnikiem farmacji. Następnie od 9 listopada 1899 do 12 lipca 1901 pracował w aptece braci Kłossowskich w Zamościu. W 1901 zaczął studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył je w 1903, otrzymując stopień prowizora.
Od 1902 studiował chemię na Technische Hochschule w Karlsruhe, był prezesem Korporacji Studentów Polaków działającej w tej szkole wyższej. W dniach 24–30 grudnia 1905 prowadził obrady, jako przewodniczący XIX Zjazdu Zjednoczenia Towarzystw Młodzieży Polskiej za Granicą w Genewie. W 1906 ukończył uczelnię, otrzymując tytuł inżyniera chemika. Po powrocie na ziemie polskie w 1906, trafił do Warszawy, gdzie działał w Warszawskim Towarzystwie Akcyjnym „Motor”. Później zamieszkał w Łodzi. Tam pracował w aptekach i w filii zakładów „Motor”, sprzedając leki i preparaty farmaceutyczne. Wkrótce został właścicielem dwóch aptek w Łodzi – wydzierżawił aptekę Oswalda Gessnera (wówczas przy ulicy Cegielnianej 64, obecna ul. Stefana Jaracza) oraz zarządzał apteką Franciszka Winnickiego przy ulicy Piotrkowskiej 307. W tej pierwszej w 1912 otworzył fabrykę krochmalu, tę drugą wykupił w 1916 i tam również założył wytwórnię tej substancji.