Model Mahalanobisa – model ekonomiczny opisujący wzrost gospodarczy. Stworzony Prasantę Chandrę Mahalanobisa w 1953 roku w ramach indyjskiego drugiego Planu Pięcioletniego, w którym pełnił rolę jednego z głównych ekonomistów.
Kluczowym czynnikiem tego modelu jest zmiana modelu inwestycji poprzez tworzenie sektora produkującego dobra konsumpcyjne dla gospodarstw domowych. Aby osiągnąć wysoki standard konsumpcji, należy inwestować w rozbudowywanie przemysłu wytwarzającego dobra produkcyjne. Odpowiednie moce wytwórcze w sektorze produkcji dóbr produkcyjnych zwiększa w długim okresie produkcję dóbr konsumpcyjnych. Rozróżnienie tych dwóch rodzajów dóbr było rozwinięciem pomysłu Marksa w „Kapitale”.
Pomysły te zostały po raz pierwszy przedstawione w 1928 roku przez Grigorija Feldmana, radzieckiego ekonomisty pracującego dla Gospłanu, prezentującego teoretyczne argumenty za schematem wzrostu w obydwu sektorach produkcji. Nie ma dowodów na to, aby Mahalanobis znał podejście Feldmana, gdyż przebywał poza granicami ZSRR.