Wyspa stała się popularna wśród turystów po II wojnie światowej. Chociaż jeszcze na początku lat 80. XX w. liczyła tylko ok. 3700 stałych mieszkańców (z czego ok. 2800 w głównym mieście Mykonos), już wówczas w sezonie codziennie przybywały na nią nawet po 2-3 duże statki wycieczkowe, cumujące na cały dzień na redzie Chory. Obsługa ich pasażerów stała się podstawą utrzymania miejscowej ludności. Wyspa nie ma wielu zabytków, ale liczne plaże i krystalicznie czyste morze przyciągają miłośników sportów wodnych. Istnieje rozbudowana sieć usług: rejsy żaglowe, jachty motorowe, jet ski, windsurfing, kitesurfing, nurkowanie.
Wyspa na tle innych greckich wyróżnia się największą otwartością dla turystów LGBT. Mykonos jest uznawane za jeden najpopularniejszych ośrodków wakacyjnych wybieranych przez gejów i lesbijki.
Geografia Ukształtowanie Rozciągłość wyspy ze wschodu na zachód wynosi ok. 14 km, z północy na południe ok. 10,5 km. Wyspa posiada bardzo rozbudowaną linię brzegową z licznymi zatokami i półwyspami. Największe zatoki to Korfos po stronie zachodniej (w niej główne miasto wyspy) oraz Panormai po stronie północnej. Wyspa jest górzysta. Najwyższy szczyt – Profitis Ilias Worna (gr. Προφήτης Ηλίας Βορνα;