W Mariborze pracował jako pomocnik głównego redaktora czasopisma Slovenski narod, a dwa lata później został jego redaktorem naczelnym i przeniósł się do Lublany. W roku 1872 opublikował znaną krótką przypowieść Telečja pečenka. Kilka lat później wydał powieści Doktor Zober, Med dvema stoloma, Lepa Vida i Cvet in sad oraz tragedię Tugomer, którą wydał Fran Levstik.
Po dwóch latach leczenia choroby płuc zmarł w Lublanie. Na jego pamiątkę jeden z placów w stolicy został nazwany od jego imienia (Jurčičev trg).
Lata młodzieńcze, początki i źródło inspiracji Jurčič urodził się we wsi Muljava. Lubił wiejskie życie. Słuchał opowieści mieszkańców, ludowych opowiadań i w ten sposób rozwijała się jego miłość do ludowego dziedzictwa, wyobraźnia i miłość do prostych wiejskich ludzi, między którymi znajdował się i on sam. Dużą w tym zakresie zasługą odznacza się także jego dziadek, którego opowieści opisał w książce Spomini na deda. Jurčič czerpał tematykę do swoich dzieł ze swojego wiejskiego otoczenia. Historie są proste, obracające się wokół problemów i zabawnych zdarzeń małego człowieka pochodzącego z przestrzeni wiejskiej.