W 1924 roku wrócił do kraju, po czym natychmiast został aresztowany oskarżony o zdradę stanu i skazany na trzy lata więzienia. Pozwolono mu wyjechać z Łotwy, osiadł w Prusach Wschodnich, gdzie sprawował posługę pastoralną.
W kwietniu 1942 roku powrócił do Rygi, gdzie próbował zbudować proniemiecki ruch polityczny wśród Łotyszów, jednak śmierć przeszkodziła w jego zamiarach.
Publikacje 1899 - Līduma dūmos (W dymach karczowiska, powieść) 1924 - Dzīvais mironis (Żywy trup) 1928 - Mana bērnība un puikasgadi (Moje dzieciństwo i lata chłopięce) 1998 - Tautas nodevēja atmiņas (Wspomnienia zdrajcy narodu, wyd. pośmiertnie)
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Łotewscy duchowni luterańscy Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Łotewscy pisarze Kategoria:Łotewscy politycy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Leśnym w Rydze Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1942