W roku 1874 az-Zubajr dokonał podboju sułtanatu Dar Furu. W 1876 udał się do Kairu, gdzie zabiegał u Kedywa o oficjalne zatwierdzenie jego pozycji w Darfurze, lecz zamiast tego został na rozkaz kedywa uwięziony. To wywołało w roku 1878 rewoltę syna az-Zubajra, Sulejmana i jego popleczników, takich jak Rabih. W odpowiedzi gubernator Sudanu Gordon Pasza mianował Romolo Gessiego swym namiestnikiem w Bahr al-Ghazal i nakazał mu stłumienie rebelii. Sulejman skapitulował 15 lipca 1879 i został ścięty, zaś Rabih - jak sam twierdził - opuścił buntowników na dzień przed kapitulacją, jednak według raportu Gessiego uczynił to miesiąc wcześniej, po ciężkich stratach zadanych jego oddziałowi przez korpus ekspedycyjny.
Na własną rękę By wymknąć się Egipcjanom Rabih opuścił Bahr al-Ghazal kierując się na południe na czele 700-800 bazingirich uzbrojonych w 400 strzelb. Idąc śladem chartumich postanowił „wykroić” sobie własne państwo pomiędzy doliną Nilu a Ubangi, na terenach zwanych Kreich i Dar Benda (na południe od sułtanatu Wadaj), które to ziemie kompletnie zdewastował.