Ponieważ panowało przekonanie, że ten koncert powinien się w końcu ukazać w całości, w 1992 r. obie płyty zostały wydane na dwóch krążkach kompaktowych przez Columbia/Legacy w znakomitej serii Columbia Jazz Masterpieces.

Wydaje się, że główną siłą napędową był 18-letni perkusista Tony Williams; jego energiczna, a równocześnie lekka gra (fantastyczne wykorzystanie talerzy perkusji) zmobilizowała muzyków, z których każdy pokazał się z jak najlepszej strony. Miles Davis w swojej autobiografii napisał, że „nigdy nie słyszał tak dobrze grającego George’a Colemana'.

Muzycy Kwintet Miles Davis – trąbka George Coleman – saksofon tenorowy Herbie Hancock – pianino Ron Carter – kontrabas Tony Williams – perkusja

Lista utworów My Funny Valentine (CD 1)

Four & More (CD 2)

Opis płyty Producent – Teo Macero Nagranie – Lincoln Center's Philharmonic Hall, Nowy Jork Data nagrania – 12 lutego 1964 Producent wydania cyfrowego – Nedra Olds-Neal Cyfrowa restauracja nagrań i inżynieria dźwięku – Mark Wilder Studio – Sony Music Studios Nowy Jork Koorynator serii Jazz Masterpieces – Mike Berniker, Michael Brooks, Amy Herot, Gary Pacheco Dyrektor projektu – Gary Pacheco