Drugą grupę czynników stanowi słabość instytucji państwa. Składają się na nią słaba władza sądownicza i wymiar sprawiedliwości, brak lub niewielka odpowiedzialność karna urzędników za podejmowane decyzje, brak przejrzystości w działaniach rządu, nieuregulowany prawnie lobbing, centralizacja władzy i rządy niedemokratyczne, a także niskie wynagrodzenia urzędników państwowych. Korupcję utrwalają zamknięte kliki dbające o własne interesy i nieformalne sieci towarzyskie, a karalność strony wręczającej łapówkę sprawia, że ukrycie przestępstwa leży w interesie obu stron.
Znaczenie mają też czynniki społeczne: bierność lub bezkrytyczność obywateli wobec poczynań władzy, słabe więzy społeczne, brak wolności słowa i pluralistycznych, niezależnych mediów oraz brak społecznych programów prewencyjnych. Badanie przeprowadzone dla Komisji Europejskiej wskazało ponadto na podwyższone ryzyko korupcji w systemach ochrony zdrowia finansowanych z podatków.