Zawód W 1771 landgraf państwa Hesja-Kassel Fryderyk II uczynił go paziem (Hofjunker) i asesorem Kamery Wojny i Domen (Kriegs- und Domänenkammer) w Kassel. Szybko jednak stracił tę pracę, ponieważ „uczynił ją niemożliwą przez liczne niedopatrzenia urzędnicze” (... „durch amtliche und gesellige Misshelligkeiten unmöglich machte”). W 1773 żona landgrafa Maria Hanowerska zaaranżowała jego ślub z Henriette von Baumbach – damą dworu. Adolph Knigge w 1774 wyprowadził się z nią i z urodzoną wtedy córką Philippine Auguste do dóbr Baumbach w Nentershausen (Hesja).
W 1776 książę Carl August von Sachsen-Weimar uczynił zeń swego dworzanina. Służba była jednak ciężka dla lubiącego swobodę Kniggego. W swej napisanej w roku 1785 powieści satyrycznej Geschichte Peter Clausens opisał gorsze strony życia dworzanina.
Od 1780 Knigge miał mieszkania we Frankfurcie nad Menem. Nawiązał tam współpracę z masonami. W 1783 przeprowadził się znów do Heidelbergu, a potem znów do Hanoweru by zadbać o swe dobra. Od 1790 do śmierci mieszkał w Bremie, gdzie z powodu biedy zaciągnął się na służbę brytyjsko-hanowerską jako oberhauptmann (kapitan, urzędnik administracji). Od 1795 kamica żółciowa trzymała go w łóżku. Zmarł w 1796.