Jego syn Abu Amr Abbad (Al-Mutadid) podczas swojego panowania (1042-1069) poszerzył terytorium królestwa Sewilli, poprzez włączenie do niego mniejszych królestw takich jak: Mertola, Niebla, Huelva, Saltes, Silves i Santa Maria de Algarve. Al-Mutadid słynny był ze swojego okucieństwa. W 1053 udusił w łazi parowej grupę berberyjskich przywódców z południowej Andaluzji i przejął ich królestwa: Arcos, Moron i Ronda.
Ostatnim członkiem dynastii był Muhammad Ibn Abbad Al-Mutamid (1069-1095), który uczynił z Sewilli centrum kultury hiszpańsko-muzułmańskiej. W 1071 zdobył Kordobę i utrzymywał nad nią kontrolę do roku 1075, oraz ponownie w latach 1078-1091.
Władcy z dynastii Abbadytów Abbad I (Abu'l Kasim Muhammad ibn 'Abbad): 1023–1042) Abbad II al-Mu'tadid (Abu 'Amr 'Abbad ibn Muhammad, zwany również al-Mu'tadid bi'llah): 1042–1069 Muhammad al-Mu'tamid (Muhammad ibn 'Abbad, zwany al-Mu'tamid): 1068–1091
Przypisy
Bibliografia Mały słownik kultury świata arabskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa 1971.
Kategoria:Dynastie arabskie