Skupia się ono na:
zarządzaniu bezpieczeństwem w lotnictwie, certyfikacji zdatności do lotu i wymogów ochrony środowiska, załogach powietrznych, operacjach powietrznych, lotniskach, kontroli ruchu lotniczego (, ATM) oraz służbach żeglugi powietrznej (, ANS), statkach powietrznych używanych przez operatora z państwa trzeciego, wlatujących, będących lub wylatujących z przestrzeni Unii Europejskiej.
Celem aktu było nie tylko rozszerzenie zakresu działalności EASA, lecz wypełnienie luk prawnych i doprecyzowanie niespójności powstałych w poprzednich regulacjach przyjętych poprzez EASA, dotyczących bezpieczeństwa lotniczego oraz działalności samej agencji. Rozporządzenie reguluje także zagadnienia, które nie są związane bezpośrednio z bezpieczeństwem lotniczym, lecz są z nim bezpośrednio związane, takie jak ochrona lotnictwa (), ochrona środowiska oraz interoperacyjność.
Rozporządzenie jest uzupełniane przez inne akty Unii Europejskiej, takie jak: