Misjonarze zmuszeni byli do potajemnej posługi, a wierni byli nieustannie narażeni na aresztowania, tortury i wyroki śmierci.
XVII i XVIII wiek (6 osób) Za protomęczennika Chin uznawany jest hiszpański dominikanin Franciszek de Capillas (1607–1648), pojmany w prowincji Fujian podczas najazdu mandżurskiego i ścięty w więzieniu 15 stycznia 1648 r. podczas odmawiania modlitwy różańcowej. Kolejne represje wybuchły w prowincji Fujian w latach 1747–1748 za panowania cesarza Qianlonga, kiedy to śmierć ponieśli hiszpański wikariusz apostolski biskup Piotr Sans i Yordà oraz czterej ojcowie dominikanie: Franciszek Serrano, Jan Alcober, Joachim Royo i Franciszek Diaz.
Początek XIX wieku (11 osób) Na początku XIX stulecia cesarz Jiaqing wydał serię surowych edyktów wymierzonych w chrześcijan (1805, 1811 oraz 1813 r.), przewidujących surowe kary zesłania w niewolę lub uduszenia za przyjmowanie święceń kapłańskich, głoszenie religii i odmowę wyrzeczenia się wiary. W tym okresie śmierć ponieśli m.in.