W październiku 1976 został powołany przez selekcjonera reprezentacji Polski Jacka Gmocha na wyjazdowy mecz eliminacji mistrzostw świata 1978 z Portugalią w Porto (2:0). Znalazł się w kadrze meczowej, jednak nie został wpisany do protokołu sędziowskiego.
W grudniu 1977, podczas wyjazdowego meczu z ŁKS Łódź (0:0) doznał skomplikowanego urazu nogi, który wyłączył go z gry do końca sezonu 1978/79.
W latach 1984–1987 był zawodnikiem szwedzkiego klubu Kinna IF. Po zakończeniu kariery związany był ze Stowarzyszeniem Oldbojów Pogoni Szczecin im. Floriana Krygiera. Po raz ostatni w oficjalnym meczu piłkarskim wystąpił 20 maja 2007 goszcząc w składzie Pogoni Szczecin Nowej w pierwszej połowie spotkania klasy B z Derbami Ulikowo (12:0), w którym zdobył jedną z bramek skutecznie egzekwując rzut karny.
Kariera trenerska W latach 1991–1995 pracował jako asystent kilku kolejnych trenerów szczecińskiej Pogoni, ponadto w latach 1994–1996 prowadził zespół rezerw w tym klubie.
W rundzie jesiennej drugoligowego sezonu 1997/98 szkolił piłkarzy Chemika Police, który wiosną spadł do III ligi. Od sierpnia 1999 do marca 2000 pracował w Odrze Szczecin, która również została zdegradowana na trzeci poziom rozgrywkowy.