Panowanie francuskie thumb|300px|Fort Niagara 1730 W XVII i XVIII w. jedynym sposobem na sprawne przemierzanie dzikich obszarów środka Ameryki Północnej było pływanie łodziami po rzekach i jeziorach. Jednym ze strategicznie najważniejszych szlaków wodnych była rzeka Niagara łącząca jeziora Erie i Ontario. Znajdujący się w połowie biegu rzeki wodospad Niagara musiał być omijany przez przenoszenie łodzi i ładunków ścieżkami obok wodospadu, tworzącymi tzw. Niagara Portage.
Francuzi założyli swoją kolonię w Quebecu w 1608 i z biegiem czasu podjęli energiczne działania w celu stworzenia imperium handlowego, które ostatecznie rozciągało się po ogromnych połaciach amerykańskiego kontynentu, od ujścia Rzeki Świętego Wawrzyńca do Atlantyku aż do ujścia rzeki Missisipi do Zatoki Meksykańskiej. Sukces tego projektu wymagał kontroli newralgicznych punktów w systemie transportu wodnego na kontynencie, wśród których jednym z najważniejszych był szlak komunikacyjny wzdłuż rzeki Niagara.