Na początku lat dwudziestych znalazł się w Moskwie - od 1922 do 1928 roku służył tam jako starszy hazzan, pracował w szkole karaimskiej i wydawnictwach "Politkatorżan" i "Siewiernaja Azija". W 1932 roku wraz z rodziną wyjechał do Leningradu, gdzie nauczał matematyki w lokalnych szkołach oraz pracował jako korektor w wydawnictwach "Mołodaja gwardija" i "Chudożestwiennaja litieratura". Wykładał też łacinę w Leningradzkim Instytucie Prawa.
Umarł w 1942 roku podczas blokady Leningradu z głodu i wyczerpania.
Twórczość W 1911 roku napisał dla czasopisma "Karaimskaja żizń" "Zapiski midrasznika" i opowiadanie "Uczitiel", tworzył żartobliwe wiersze (m.in. "Sułtan Tota - tietuszka Tota", bardzo popularny wśród krymskich karaimów), satyry ("Zapiski żenicha") oraz poważną poezję, m.in. poświęconą pamięci duchownego Kazasa. Napisał też nigdy nie opublikowaną powieść "Musa Burma" - kontynuację "Zapisek...".
W 1912 roku wydał swoją pierwszą sztukę "Kto praw" ("Kto ma rację?") opisującą konflikt pokoleń, w utworach scenicznych "Alyszmagan baszka kałpak jaraszmaz" ("Na niepriwycznuju gołowu szapka nie leziet") i "Jany jaka sieki ton" ("Nowyj worotnik k staroj szubie") dotyka kwestii przyjmowania przez lokalne społeczności (w tym karaimów) zachodnich mód i zwyczajów.