Fragment środkowy, najkrótszy, stał się częścią wybagrowanego ku północy Kanału Dębickiego, natomiast wschodni odcinek przecięty sztucznymi Kanałem Wrocławskim i Przekopem Mieleńskim uchodzi do jeziora Dąbie tworząc dwa ramiona: Duńczycę Wschodnią i Duńczycę Zachodnią rozdzielając Wielką Kępę od Mieleńskiej Łąki.
Przed 1945 rokiem nad Duńczycą w pobliżu Przekopu Mieleńskiego istniało kąpielisko Waldowshof należące do Klary Goetzke oraz miał siedzibę sportowy klub pływacki Waspo StettinZbiór fotografii w galerii Portalu Miłośników Dawnego Szczecina sedina.pl.
Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Dunzig. Początkowo w latach 1945–47 używano polskiej nazwy StarówkaPlan i informator miasta Szczecina, Agencja Reklamy „Polskie Pismo i Książka”, Szczecin, 1947.. W 1947 r. ustalono urzędowo polską nazwę DuńczycaRozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości. (, s. 4).
Zobacz też
Łasztownia
Przypisy
Bibliografia Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej w Gdyni
Kategoria:Dorzecze Odry Kategoria:Hydrologia Szczecina Kategoria:Koryta rzek