David Kertzer dowodzi, że Ledóchowski nie tylko dopilnował stępienia wymowy tego dokumentu, ale także faktycznie udaremnił jej ogłoszenie. LaFarge, który nie był pewny własnych sił wobec powierzonego zadania, otrzymał propozycję pomocy od Ledóchowskiego, który przydzielił mu w tym celu dwóch jezuitów, i . Gundlach był autorem hasła o antysemityzmie w niemieckiej encyklopedii teologicznej, gdzie rozróżnił antysemityzm sprzeczny z duchem chrześcijaństwa, motywowany dążeniem do czystości rasowej, od antysemityzmu zgodnego z nauką Kościoła, zwalczającego duchowe wpływy żydowskie na społeczeństwo. LaFarge powrócił do Ledóchowskiego we wrześniu 1938 z opracowanym przez zespół gotowym tekstem, który potępiał rasizm, wyrażając przy tym nadzieję na konwersję Żydów i przyznając władzom świeckim prawo do podjęcia „sprawiedliwych i humanitarnych” środków ochrony chrześcijan przed żydowskim zagrożeniem w sferze ducha. Ledóchowski nie przekazał tekstu papieżowi, natomiast przesłał skróconą wersję swojemu dawnemu współpracownikowi Enrico Rosie, autorowi artykułów antyżydowskich w La Civiltà Cattolica i zdeklarowanemu przeciwnikowi równouprawnienia Żydów. Pismo chwaliło wówczas ustawy antyżydowskie Miklósa Horthyego na Węgrzech.