W 1960 na krótko wrócił do Londynu, żeby obronić rozprawę doktorską i otrzymać dyplom Doctor of Science.
U Sylvania (później przekształcony na GTE) rozwijał bogatą działalność naukową w dziedzinach elektroluminescencji i zastosowaniu fosforów w telewizji kolorowej, a we wczesnych latach 60. pracował z laserami. Był współodkrywcą lasera cieczowegoUS Patent 3319183. W latach 1964–1972 dr Łempicki był szefem najpierw Grupy Fizyki Kwantowej, a potem Laboratorium ElektronOptyki.
W 1983 dostał stanowisko profesora badań w Boston University. W 1989 założył własną firmę badawczą "ALEM Associates" dla zastosowania wyników badań do problemów praktycznych. W 2000 opuścił uniwersytet, ażeby cały czas poświęcić tej pracy, zwłaszcza dla stworzenia nowych materiałów ceramicznych z zastosowaniem m.in. w tomografii komputerowej.
Już od 1980 odnowił bliską współpracę z profesorem Piekarą w Polsce i zaczął współpracę z Uniwersytetem Toruńskim i przyjmował studentów do pracy w swoim laboratorium.
Dr Łempicki napisał albo był współautorem ponad 180 opublikowanych referatów i 20 patentów. Był członkiem American Physical Society i American Optical Society.
Przypisy