Károly Schaffer|thumb thumb|Grób Károly'ego Schaffera Károly Schaffer, także Karl Schaffer (ur. 7 września 1864 w Wiedniu, zm. 16 października 1939 w Budapeszcie) – węgierski lekarz neurolog, neuropatolog i psychiatra. Włókna aksonów neuronów CA3 do CA1 hipokampa, tzw. kolaterale Schaffera, nazwane są na jego cześć. Twórca własnej szkoły neuropatologicznej.
Życiorys Urodził się w Wiedniu, gdzie pracował na kontrakcie jego ojciec, z zawodu artysta rzeźbiarz. Od urodzenia posługiwał się niemieckim jako drugim językiem ojczystym, jednak uważał się za Węgra i w domu rodzinnym rozmawiał po węgiersku (inaczej niż jego brat Frigyes). Studiował medycynę w Budapeszcie, uczęszczał też na wykłady Theodora Meynerta w Wiedniu. Ukończył studia w roku 1888, po czym podjął pracę jako asystent Károly'ego Laufenauera w jego budapeszteńskim laboratorium. W tym samym roku opublikował pierwszą pracę neuropatologiczną w niemieckim czasopiśmie „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”. Od 1889 do 1895 roku pracował jako asystent w Wydziale Psychiatrii Uniwersytetu w Budapeszcie. W 1891 roku studiował we Frankfurcie nad Menem u Weigerta i Edingera. W 1893 roku został Privatdozentem neuropatologii i neurologii.