Historia Pierwotnie w okolicy tej znajdowała się arabska wioska al-Aszrafija. Została ona wysiedlona i zniszczona w dniu 12 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Palestynie. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.
thumb|260px|Kibuc Reszafim w 1949 Grupa założycielska kibuc zawiązała się w 1938 roku, i składała się z żydowskich imigrantów z Rumunii. Później dołączyli do nich imigranci z Polski, będący członkami młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Szomer Ha-Cair. W latach 1941–1944 mieszkali tymczasowo w kibucu Bet Zera, gdzie uczyli się rolnictwa i zdobywali doświadczenie. Po I wojnie izraelsko-arabskiej przenieśli się do Doliny Bet Sze’an, gdzie w 1948 roku założyli kibuc. W pierwszym okresie ściśle współpracowali z członkami religijnego ruchu Bene Akiwa z sąsiedniego kibucu Szluchot. W tamtym czasie, taka współpraca religijnych Żydów ze świeckimi była czymś wyjątkowym. W latach 50. XX wieku osiedlili się tutaj imigranci z Argentyny, Maroka, Turcji, Egiptu i Syrii. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia.