Za silnikiem znajdował się przedział załogi. W jego przedniej części swoje miejsca miał kierowca i dowódca. Trzecim członkiem załogi był strzelec obsługujący czkm DT umieszczony w obrotowej wieży identycznej z zastosowaną w BA-20. Pojazd był wyposażony w radiostację 70-TK-1.

Wyprodukowano krótką serię BA-30. Były one testowane, ale ostatecznie do uzbrojenia nie trafiły. Stało się tak, ponieważ pojazd został uznany przez wojskowych za zbyt ciężki. Pojazd posiadał uzbrojenie identyczne jak BA-20, ale jego masa była o dwie tony większa i tylko o kilkaset kilogramów mniejsza od masy silniej uzbrojonych trzyosiowych średnich samochodów pancernych BA-6.

Pomimo decyzji o zakończeniu rozwoju BA-30, kilka pojazdów z serii prototypowej wysłano na testy w warunkach bojowych, które miały odbyć się podczas wojny zimowej.

Bibliografia

Kategoria:Radzieckie samochody pancerne Kategoria:Pojazdy półgąsienicowe