Armia Galicji Blake’a składała się z pięciu dywizji piechoty, awangardy i rezerwy. Generał Figueroa dowodził 1 Dywizją, gen. Martinengo 2 Dywizją (5 100 ludzi), gen. Riquelme 3 Dywizją, gen. Carbajal 4 Dywizją, gen. La Romana 5 Dywizją (5 300), gen. Mendizabal awangardą, a gen. Mahy rezerwą. Około 1 000 artylerzystów obsługiwało 38 dział. W armii było zaledwie 300 kawalerzystówSmith, ss. 268–269.
Bitwa Victor chciał okrążyć i zniszczyć Dywizję Asturii gen. Acevedo, która działała w pewnym oddaleniu od armii Blake’a. Tymczasem Blake przygotował zasadzkę. 5 listopada wpadła w nią - wysunięta daleko przed czoło formacji – dywizja Villatte'a, której dowódca pchnął wojsko do ryzykownego pościgu za nieprzyjacielem posuwając się za Valmasedę, gdzie wpadło w pułapkę.
Jednak tam, gdzie zawiedli dowódcy, nie mogła zawieść żelazna dyscyplina i doświadczenie francuskiego żołnierza. Otoczony i wezwany do poddania się Villatte nawet nie odpowiedział Hiszpanom. Natychmiast uformował pułki w czworoboki i wyrwał się z okrążenia, tracąc jednak 600 ludzi i działo.
Podczas francuskiego odwrotu dywizja Acevedy uderzyła na tabory Villatte'a zagarniając większość wozów. 8 listopada Victor odebrał Valmasedę, zabił 150 i wziął do niewoli 600 ludzi z ariergardy Blake’aSmith, s. 269.