Od momentu utworzenia Zakładu Surowców Promieniotwórczych zajmował się poszukiwaniem złóż uranu. Był uczestnikiem pierwszego kursu radiometrii w Zakładach Przemysłowych R-1 w Kowarach podczas przekazywania poszukiwań uranu stronie polskiej przez specjalistów radzieckich. Uczestniczył wówczas w poszukiwaniach rud uranu metodami geochemicznymi na Dolnym Śląsku. Prace te doprowadziły m.in. do odkrycia żył fluorytowych i objawów mineralizacji uranowej w rejonie Śnieżnika.
W 1963 otrzymał półroczne stypendium Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, które spędził w ośrodkach naukowych i na złożach uranu we Francji. W końcu lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku zajął się w Instytucie rudami metali nieżelaznych, a zwłaszcza rudami cynku i ołowiu. Od 1968 do 1972 był kierownikiem Zakładu Rud Metali Nieżelaznych.
W 1972 otrzymał kontrakt eksperta ONZ do Gabonu, gdzie pracował przez rok. Następnie, od połowy 1973, przez siedem i pół roku był zatrudniony w projektach ONZ na Haiti. Wykonywał tam zdjęcia geochemiczne i brał udział w poszukiwaniach złóż rud miedzi i złota. Efektem prac zespołu ONZ-towskiego było odkrycie porfirowych złóż rud miedzi w Vouvray i Blondyn oraz pierwotnego złoża złota pomiędzy Cap Haitien a Milot.