Na 23 folio recto, w dolnym marginesie znajduje się wiersz w języku staroiryjskim, który nawiązuje do pielgrzymek do Rzymu. Charakter pisma przypomina interlinearny tekst łaciński kodeksu. Język staroiryjski prawdopodobnie nie był pierwszym językiem piszącego, stąd niezręczny styl drugiej strofy.

Téicht do róim [téicht do róim] Mór saido becic torbai Inrí chondaigi hifoss Manimbera latt ni fog bai.

Mór báis mor baile Mór coll ceille mór mise Olais aurchenn teicht dóecaib Beith fó étoil maic Maire.

thumb|Wiersz iryjski w wydaniu Stokesa i Strachana Scrivener, biblista i krytyk tekstu Nowego Testamentu, po konsultacji z kilkoma znawcami języka celtyckiego, zaproponował następujący przekład:

Odmienny przekład zaproponowali celtyści Whitley Stokes, z Uniwersytetu w Dublinie oraz John Strachan, z Uniwersytetu w Manchesterze:

Ernst Windisch, celtysta i indoeuropeista, w przekładzie na język niemiecki opowiedział się za przekładem Strachana „Nach Rom gehen Viel Mühe, wenig Nutzen! Der König, den du hienieden suchst, Wenn du ihm mich mitbringst, findest du (ihn) nicht.