Od 13 listopada 1918 był żołnierzem Wojska Polskiego. Od 1 lutego 1919 do 1 lutego 1921 służył w 1 pułku artylerii górskiej. Za udział w wojnie polsko-bolszewickiej został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Od 15 września do 13 grudnia 1922 był słuchaczem Oficerskiego Kursu Gimnastyczno-Sportowego w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu. 3 lipca 1925 w tej samej szkole ukończył Oficerski Kurs Wychowania Fizycznego i został przydzielony do Ośrodka Wychowania Fizycznego w Wilnie na stanowisko instruktora. Od 5 października 1925 do 30 lipca 1926 ponownie przebywał w poznańskiej szkole jako słuchacz Kursu Szermierczego. Trenował u słynnego węgierskiego trenera Béli Szombathely’ego. W 1927 został przydzielony do szkoły na stanowisko instruktora szermierki. Pełnił także funkcję instruktora narciarstwa. Napisał podręcznik do jazdy na nartach.
W 1928 i 1929 był mistrzem armii w szabli. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 14 pułku artylerii lekkiej w Poznaniu. Po ukończeniu piećiomiesięcznego kursu w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 baterii.