Podczas sygnalizacji cyfrowej wykorzystać można zarówno łącza dwu- jak i czteroprzewodowe; impulsowe – ten rodzaj sygnalizacji wykorzystywany jest najczęściej w łączach satelitarnych.
Sygnalizacja rejestrowa Sygnalizacją rejestrową zajmuje się grupa protokołów odpowiedzialnych za transport informacji adresowej podczas fazy zestawiania połączenia. Pomimo iż system ten został stworzony do zestawiania połączenia używając narzędzi elektromechanicznych, w latach 70. wprowadzono udogodnienia, które pozwoliły zaadaptować system także na platformach w pełni elektronicznych, takich jak np. PCM.
Sygnalizacja rejestrowa wykorzystuje zalety sygnalizacji w paśmie.
Do sygnalizacja wykorzystuje się 4 główne grupy wiadomości: sygnały nadawane w przód dzielą się na grupę I, II, III, grupa pierwsza (I) składa się z sygnałów otrzymywanych podczas początkowej fazy inicjalizacji połączenia, grupa trzecia (III) wykorzystywana jest podczas procedury numer taryfy połączenia, sygnały nadawane wstecz dzielą się również na trzy grupy oznaczane wielkimi literami alfabetu A, B, C, grupa B nadawana jest jako wskazanie zakończenia połączenia.
Literatura
Linki zewnętrzne Stanisław Zawalny
Kategoria:Teletransmisja