Jakuba Jasińskiego.
We wrześniu 1967 szkoła otrzymała status uczelni i zmieniała nazwę na Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Inżynieryjnych (WSOWInż). Podstawowym zadaniem szkoły było kształcenie oficerów dowódców wojsk inżynieryjnych. Absolwenci oprócz mianowania na pierwszy stopień oficerski otrzymywali dyplom inżyniera wojskowego w specjalnościach: inżynieria wojskowa, budowa dróg i mostów, budowa linii i mostów kolejowych oraz budowa i utrzymanie lotnisk. W 1970 w szkole rozpoczęto kształcenie podchorążych na profilu politycznym. Absolwenci tego kierunku kończyli studia zawodowe w zakresie nauk społeczno-politycznych. Przy WSOWInż powstała również Szkoła Chorążych Wojsk Inżynieryjnych i Komunikacji. W 1973 r. utworzono tam Szkołę Oficerów Rezerwy (SOR), którą w 1980 przemianowano na Szkołę Podchorążych Rezerwy.
Po przemianach ustrojowych, w 1990 szkoła przejęła także kształcenie oficerów – dowódców pododdziałów wojsk chemicznych w miejsce rozformowanej krakowskiej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych. Z tego względu ponownie zmieniono nazwę szkoły na Wyższą Szkołę Oficerską Inżynierii Wojskowej.