również nazwa choroby – zespół Hioba – wzięła się od jego imienia.
Hiobowy problem dotkniętego nieszczęściem i zmagającego się z losem człowieka stał się motywem wielu utworów muzycznych, literackich i filozoficznych. Jego historia została opowiedziana również w apokryficznej Księdze Hioba z I wieku. W Kościele katolickim uważany za świętego, wspominano go 10 maja.
Hiob w islamie W Koranie Hiob występuje pod imieniem Ayūb () i jest jednym z proroków. W języku arabskim imię Hiob (Ayūb) jest symbolem cnoty cierpliwości (chociaż samego słowa tak się nie tłumaczy).
Fragmenty Koranu odnoszące się do Hioba: Hiob jako jeden z proroków: 4:163, 6:84 próba i cierpliwość Hioba: 21:83-84, 38:41-44
Motyw Hioba w sztuce i filozofii Renesans XVII tren Jana Kochanowskiego zawiera alegorię historii o Hiobie. Żywot św. JOBA w Żywotach Świętych Piotra Skargi Sonet II "Na one słowa Jopowe: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore etc." Mikołaj Sęp-Szarzyński
Romantyzm nawiązanie do postaci Hioba można odnaleźć w poemacie Ojciec zadżumionych Juliusza Słowackiego. nawiązanie do postaci Hioba można odnaleźć w poemacie Więzień Czyllonu George’a Gordona Byrona.