Zorganizowano cztery hufce w Bieszczadach, liczące łącznie 1200 junaków, które skierowano do pracy przy budowie kolei wąskotorowej Rzepedź–Moczarne oraz jeden stacjonarny hufiec na Śląsku, skierowany do pracy w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu. Kolejny hufiec pracował w rozbudowywanej wówczas Kopalni i Elektrowni Turów.
Od początku istnienia hufców aż do upadku systemu socjalistycznego w Polsce w roku 1989 w organizacji tej znaczny swój udział miały struktury zmilitaryzowane oraz Obrona Cywilna. Po roku 1989 struktury te, wraz z zawodowymi wojskowymi, zostały z hufców wyprowadzone.
Przemiany organizacyjne w OHP przeprowadzono w oparciu o stosowne ustawy – z 7 września 1991 roku o systemie oświaty oraz z 16 października 1991 roku o zatrudnieniu i bezrobociu – i wydane na ich podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 8 września 1992 roku w sprawie zasad funkcjonowania hufców. Kolejne rozporządzenia zostały wprowadzone 23 maja 1995 roku i 11 lipca 2000 roku.