W uznaniu trudu żołnierskiego został odznaczony odznaczeniami polskimi (Krzyż Walecznych, Medal Wojska Polskiego – 2-krotnie, Krzyż Dywizji Pancernej, Medal Zwycięstwa i Wolności, Medal za udział w bitwach na Zachodzie, Odznaka Grunwaldzka, Złota Odznaka 1 Dywizji Pancernej) i odznaczeniami brytyjskimi (1939–1945 Star, France and Germany Star, Defence Medal, War Medal 1939–1945).
W 1946 wrócił do Polski i osiadł we Wrocławiu i ukończył studia weterynaryjne. W 1948 podjął pracę w Klinice Położnictwa i Patologii Rozrodu Wydziału Weterynaryjnego we Wrocławiu, a po pięciu latach przeniósł się do Stacji Sztucznego Unasieniania Bydła w PGR Kosowo k. Gostynia. W 1956 r. został przeniesiony do pracy w WZPGR – Olsztyn, otrzymując zadanie zorganizowania i uruchomienia od podstaw Stacji Sztucznego Unasieniania Bydła dla potrzeb państwowych gospodarstw rolnych. Od niego zależało przygotowanie kadry laboratoryjnej i inseminatorów oraz zespołu lekarzy wet. nadzorujących unasienianie bydła. Uruchomienie zakładu nastąpiło w 1958, natomiast w lutym 1962 dr Jan Bernad – po obronie pracy doktorskiej na macierzystym Wydziale Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu – objął stanowisko kierownika Ośrodka Zwalczania Bezpłodności i Chorób Młodzieży w WZWet. w Olsztynie.