Bonga był zaangażowany politycznie w ruch wyzwolenia Angoli spod władzy kolonizatora - Portugalii i włączył się w działania przeciw rządom Antonio de Oliveira Salazara, wykorzystując pozycję znanego sportowca. Na początku lat 70. XX w. został zmuszony do emigracji, co splotło się z wydaniem jego pierwszej płyty Angola 72. Osiadł początkowo w Rotterdamie w Holandii, jednak w efekcie wydania listu gończego za nim przez rząd Portugalii nie mógł osiąść na stałe w żadnym kraju, co zmusiło go do ciągłego przemieszczania się między Niemcami, Belgią i Francją, aż do momentu, gdy Angola uzyskała niepodległość w 1975 r. W tym okresie Bonga włączył do swoich utworów elementy tradycyjnej muzyki semba i stał się jej najbardziej znanym popularyzatorem.
Rząd niepodległej Angoli w ramach rewitalizacji tradycyjnej kultury stworzył i dotował orkiestrę nazwaną Semba Tropical, która wykonywała utwory skomponowane przez Bongę. Sam Bonga mieszkał w tym okresie w Lizbonie, Paryżu i Angoli, stając się coraz bardziej sceptyczny w stosunku do kolejnych rządów socjalistycznej Angoli i starając się zachowywać dystans wobec wszystkich partii politycznych w Angoli.