Dlatego też sprowadzono je do 24 trybów słusznych, po sześć w obrębie każdej z figur.
Tryb „Barbara” zalicza się do trybów słusznych I figury. Powstaje według schematu:
Obrazuje to schemat:
Termin „M” występuje w przesłankach, ale nie we wniosku. Przesłanka większa jest zapisywana jako pierwsza (najwyżej). Poniżej umieszcza się przesłankę mniejszą. Dlatego też sylogizm oznacza, jak już wyżej wspomniano: „Każde M jest P, każde S jest M, więc każde S jest P”. Ten tryb nazywany jest „Barbara”, ponieważ składa się z trzech stałych „a”. W średniowieczu dla ułatwienia zapamiętania trybów ułożono wierszyk:
Barbara, Celarent, Darii, Ferio que prioris; Cesare, Camestres, Festino, Baroco sedundae; tertia Darapti, Disamis, Datisi, Felapton; Bocardo, Ferison habet; quarta insuper addit Bamalip, Camenes, Dimatis, Fesapo, Fresison.
Pozostałe tryby przedstawione są w tabeli poniżej, ułożone przy pomocy diagramów Venna, zgodnie z figurami: