Dzięki tej rozmaitości zbiór cieszył się ogromną popularnością, o czym świadczy liczba kopii rękopiśmiennych i tłumaczeń na języki nowożytne.
Polski przekład Pierwszy zachowany polski przekład ukazał się w Krakowie w roku 1540 pt. Historye rozmaite z rzymskich i innych dzieiów wybrane z wykładami ich obyczaynymi, ludzi ku rozmiłowaniu mądrości i też innych cnót przywodzące (według innego opracowania pierwsze wydanie nie zachowało się, zaś drugie, zachowane wydanie pochodzi z 1543). Znane są przedruki z lat 1545 i 1566 oraz niedatowane z XVII i XVIII wieku. Obok druków istniały też przekłady rękopiśmienne, np. w zbiorze Nargielewicza z drugiej połowy XVII wieku.
Krakowskie wydanie Sekielowicza z 1663 roku zostało przetłumaczone na język rosyjski jako Istorija iz rimskich diejanij w 1681 lub 1691 roku. Zachowało się 14 odpisów tego przekładu. Najobszerniejsza z przypowieści, pdt. Historia o Apollonie królu tyrskim i o Tarsjej królewnie została przetłumaczona na język rosyjski oddzielnie.