Po rozwiązaniu PZPR został członkiem założycielem Socjaldemokracji RP.
W 1989 w wyborach kontraktowych bezskutecznie kandydował do Senatu jako niezależny, będąc jednocześnie członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W 1991 i 1993 ponownie bez powodzenia z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej startował w wyborach parlamentarnych. W pierwszej połowie lat 90. pracował w spółkach prawa handlowego.
Po przejęciu władzy przez koalicję SLD-PSL został w 1994 mianowany wojewodą łódzkim. W okresie sprawowania tej funkcji podjął inicjatywę powstania Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz ustanowił Medal Honorowy za Zasługi dla Województwa Łódzkiego. W 1997 krótko pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa. W tym samym roku po raz pierwszy uzyskał mandat posła na Sejm III kadencji, kandydując z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W latach 1998–2000 zasiadał także w sejmiku łódzkim. W 1999 objął stanowisko przewodniczącego rady wojewódzkiej przekształconego w partię Sojuszu Lewicy Demokratycznej.