mały|Komputery PRS-4 w Muzeum Historii Komputerów i Informatyki w Katowicach Przeznaczenie SAK przeznaczony był do oceny zagrożenia tąpaniami na podstawie stanu górotworu, ocenianego bierną metodą sejsmoakustyki, która bazowała na analizie zarejestrowanych sygnałów akustycznych (trzasków) towarzyszących pękaniu odprężającego się górotworu. Początkowo wynikiem analizy była tylko aktywność i energia umowna górotworu, następnie lokalizowano również ogniska występowania sygnałów akustycznych. Ocenę zagrożenia tąpaniami otrzymywano przez odniesienie bieżącej aktywności i energii umownej do wartości średnich za zakres ubiegły, obejmujący określoną liczbę zmian produkcyjnych. Dane dostarczane przez system SAK (rozkład czasowo-przestrzenny, energia umowna oraz aktywność trzasków sejsmoakustycznych) wraz danymi pochodzącymi z systemu SYLOK (rozkład czasowo-przestrzenny oraz energia rzeczywista wstrząsów sejsmologicznych), oraz wynikami wierceń małośrednicowych umożliwiały ocenę rzeczywistego stanu zagrożenia tąpaniami. Pozwalało to na efektywne prowadzenie profilaktyki tąpaniowej (odprężanie, nawadnianie, ograniczanie zatrudnienia w strefach zagrożonych, wzmacnianie obudowy) prowadzącej do poprawy bezpieczeństwa pracy załóg dołowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — SAK · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.