W rzeczywistości jednak raje podatkowe chcą przyciągnąć nie ludzi, lecz pieniądze.
Zazwyczaj, w celu przyciągnięcia inwestycji i depozytów, opodatkowaniem w ogóle nie są objęte dochody z tytułu odsetek, dywidend i zysków kapitałowych.
Raje podatkowe zazwyczaj graniczą z państwami OECD (bogatymi, uprzemysłowionymi krajami) i są siedzibą dużych, międzynarodowych banków o znanych i budzących zaufanie markach.
Raje podatkowe rozwinęły się wraz z postępami w zakresie łączności, globalizacji i międzynarodowych rynków kapitałowych. Ich istota polega na tym, że pieniądze można trzymać w odległym miejscu, a zarazem mieć do nich pełny dostęp dzięki nowoczesnym technologiom (telefonii, kartom debetowym, bankowości elektronicznej itp.).
Niemniej jednak budzą one także kontrowersje. Najważniejszym wobec nich zarzutem jest to, że ułatwiają uchylanie się od zobowiązań podatkowych, a nawet zachęcają do takich działań. Jedną rzeczą jest stosowanie strategii niskiego opodatkowania lokalnie wypracowanych dochodów w celu przyciągnięcia inwestorów i tworzenia miejsc pracy w sektorze usług finansowych;