Był jednym z niewielu w Polsce znawców języka i folkloru romskiego. W rozprawie Cygańszczyzna w «Chacie za wsią» Kraszewskiego (1931) ujawnił, że Kraszewski, przystępując do pisania tej powieści, przeprowadził studia nad językiem Cyganów hiszpańskich, nie zdawał sobie bowiem sprawy, że ich polscy współbracia mówią innym dialektem.
W 1937 roku podpisał list otwarty "W obronie kultury polskiej", w którym sprzeciwiał się wprowadzanym na polskich uniwersytetach przepisom dyskryminującym Żydów (takim jak np. getto ławkowe czy zasada numerus nullus) oraz przemocy antyżydowskiej stosowanej przez studentów-nacjonalistów. List podpisało 54 profesorów trzech polskich uniwersytetów, w tym 11 profesorów Uniwersytetu Poznańskiego (to ten Uniwersytet w 1919 roku jako pierwszy w Polsce wprowadził zasadę numerus clausus, a od 1936 roku nie przyjmował w ogóle studentów żydowskich; wyjątkowo częste były tam również akty przemocy ze strony endeckich bojówek).
W Poznaniu mieszkał przy ul. Strusia 9.
Był mężem Heleny z Majewiczów, nauczycielki gimnazjum im.