Historia Badania archeologiczne odkryły w tym rejonie kultowy ośrodek sprzed ponad 9000 lat (neolit)u. Odnaleziono pozostałości 65 osób pochowanych pod olbrzymimi kamieniami nagrobnymi, które zostały wykonane z bloków białego gipsu o wadze około 3 ton. Udekorowanie czaszek zmarłych jest powodem dla którego archeolodzy przypuszczają, że był to ważny ośrodek kultowy w tamtych czasach. W kolejnych wiekach teren pozostawał opuszczony.
W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy w 1922 roku utworzyli formalnie na tym obszarze Mandat Palestyny. Umożliwiło to w kolejnych latach rozwój osadnictwa żydowskiego w Palestynie. Realizując plany osadnictwa w Dolinie Jezreel, Żydowski Fundusz Narodowy wykupił w 1930 roku niewielki obszar górzystego terenu (4 km² ziemi) w pobliżu miasta Nazaret. Niekorzystne położenie w górskiej niedostępnej okolicy, oraz jałowe ziemie, zniechęcały do zakładania w tym miejscu osady rolniczej. Obawiano się jednak, że nieużytkowanie ziemi może doprowadzić do postawienia przez dawnych arabskich mieszkańców żądań jej zwrotu. Z tego powodu podjęto decyzję o utworzeniu stałego osiedla o charakterze rolniczym. Grupa założycielska zawiązała się już kilka lat wcześniej. W jej skład wchodzili członkowie żydowskiej syjonistycznej organizacji młodzieżowej Gordonia.