W 1779 roku Pierwszy Stan liczył sobie 100-150 tys. osób. Około 10% zaliczało się do duchowieństwa bogatego. Korzystali z bogactwa czerpanego z ziem kościoła i dziesięciny, często zapominając o swoich świątynnych obowiązkach. Ostentacyjne bogactwo części duchowieństwa było niewątpliwie odpowiedzialne za relatywnie wczesny wzrost we Francji antyklerykalizmu, . W późniejszych latach Ancien régime francuski Kościół stanowił niemalże oddzielną jednostkę, wyjętą spod kontroli papieża – państwo w państwie i Kościół w Kościele. Król mógł organizować spotkania na diecezjach, w opactwach i klasztorach. Regulował także przyznawanie stanowisk kościelnych.
Stan Drugi Na Drugi Stan (fr. deuxieme état) składała się szlachta.
Dzieliła się ona na: Szlachtę miecza (fr. noblesse d'epée) – szlachtę rodową wywodzącą się jeszcze ze średniowiecznego rycerstwa. Szlachtę togi (fr. noblesse de robe) – szlachtę młodą wywodzącą się z burżuazji i wysokich urzędników państwowych.
Francuska szlachta nie była klasą zamkniętą. Młode rody szlacheckie kupowały sobie tytuły, by móc szczycić się herbem i możliwością noszenia miecza.